کليد گروپ
کابل فردا آفتابی
قندهار فردا آفتابی
هرات فردا آفتابی
مزارشريف فردا ابر پراکنده
غزنی فردا آفتابی
جلال آباد فردا آفتابی
باميان فردا آفتابی
زرنج فردا آفتابی
ميمنه فردا ابر پراکنده
مهمترین برنامه ها
کليد گروپ
افغانستان گرهگاه تضادهای منطقه ای، چرا؟
تهيه شده توسط کلیددوشنبه 08 سنبله 1389 ساعت 11:38
از چند سال به اینسو که افغانستان به محل تلاقی روابط و گرهگاه تضادهای منطقوی مبدل شده، همچنان به محل یکی از پر رفت و آمدترین دپلمات های منطقه نیز تبدیل شده و روزی نیست که دپلماتی به افغانستان نیاید و مقامی از افغانستان به کشور های منطقه سفر نکند.
اینک در چند روز اخیر گراف سفر مقام های ارشد دولتی افغانستان به کشور های منطقه بالا تر رفته است. سفر کرزی به سوچی و شرکت در نشست سران روسیه، پاکستان و تاجکستان و چند روز قبل ازان سفر کرزی به ایران و نشست با سران ایران و تاجکستان، سفر خلیلی معاون دوم ریاست جمهوری به پاکستان ، سفر زلمی رسول وزیر خارجۀ افغانستان به هند با چندین سفر خورد و کوچک دیگر، نشان میدهد که افغانستان علاوه به اینکه در گیرو دارجنگ و نبرد مسلحانه با مخالفانش سخت مصروف است، از نظر دپلماتیک نیز در تار های دست و پاگیری بند می باشد.
وزیر خارجۀ ترکمنستان در پایا ن کنفرانس بین المللی کابل اعلان کرد که حاضر است چنین کنفرانس بین المللی را درپایتخت کشور خود میزبانی کند و ایران نیز خواهان برگزاری کنفرانس منطقوی شده که افغانستان حتماً دران شرکت داشته باشد.
کشور های منطقه که درمیان خود تضاد ها و هماهنگی های خاصی دارند، از همان منظر، دپلمات ها و هیئت های سیاسی خود را به افغانستان می فرستند و یا میزبانی سران ارشد دولت افغانستان را می کنند وهریک برای آبادی و آوردن صلح در افغانستان، خود را دایۀ مهربانتر از مادر می نمایانند.
روسیه، ایران، هند ، پاکستان، عربستان ، تاجکستان، چین، ازبکستان، ترکیه، امارات و ترکمنستان به تضاد و هماهنگی خود در منطقه اندیشیده و افغانستان را به مرکز این رقابت ها و کشمکش ها تبدیل کرده اند.
روسیه که به عنوان میراث دار اتحاد شوروی سابق، در منطقه و جهان عمل میکند، یک دهه با خون و آتش در افغانستان حضور داشت و تا هنوز افغانستان به عنوان یگانه راه رسیدن این یکی از دو قدرت بزرگ اتومی جهان به آبهای گرم بوده، هر تحولی در افغانستان بر منافع منطقوی و قاره ای آن اثر گذار است.
مخصوصاً که در سالهای اخیر از درک صدور مواد مخدر افغانستان خود را شدیداً زیر فشار احساس کرده و با جابجایی اخیر نیرو های القاعده در شمال افغانستان به نحوی خود را در رویارویی دیگری در چچین و کل آسیای میانه احساس میکند.
ایران از آب و خاک افغانستان در دهه های اخیر استفاده های بسیار داشته و تلاش میکند تا سطح این استفاده ها را بالا تر ببرد، لذا شدیداً به رابطۀ خوب با افغانستان نیاز دارد. بگذریم ازینکه حضور نیرو های امریکایی در افغانستان و تبدیل افغانستان به یک پایگاه نظامی امریکایی را برای تهدید جدی به شمار می آورد، لذا تلاش می کند تا با دولت افغانستان روابط نیک بر قرار نماید و ازین طریق بازدارندگی خاصی برای نیرو های امریکایی جهت مداخله در امور داخلی ایران ایجاد نماید و مسئلۀ افغانستان را عوض یک ماموریت جهانی به یک مشکل منطقوی که ایران یکی از حل کنندگان مشکل آن است ، تصویر نماید.
پاکستان که خود را «میراث دار» اصلی قدرت در افغانستان و افغانستان را چون تیول خود میشناسد، حق مسلم خود میداند که بی هیچ مشکلی با مقامات افغانی در آمد و شد قرار داشته باشد و مخصوصاً از نفوذ هند به داخل افغانستان که حال حدود 4500 تن از اتباع آنکشور در افغانستان مصروف کار اند، جلوگیر نماید و فعالیت های قونسلگری های هند را در افغانستان محدود بسازد. هند نیز میخواهد خلاف آنچه پاکستان در افغانستان عمل میکند، کار کند.
اینک منمهن سینگ صدراعظم هند میگوید که پاکستان برای کشتن اتباع هندی در افغانستان آمادگی میگیرد. ترکمنستان به فروش گاز خود با لولۀ که از طریق افغانستان به هند و پاکستان میرود فکر میکند، تاجکستان که مرز کلانی با افغانستان دارد، از صدور مواد مخدر افغانستان خود را در رنج دیده و از بنیادگرایانی که در شمال افغانستان خیمه میزنند، سخت دچارتشویش است . برخی از شیخ های عربستان و امارات به القاعده کمک می کنند و خواهان نفوذ بیشتر خود در رقابت با ایران در خاک افغانستان میباشند.
با تمام این تضاد و منافعی که این کشور ها در این منطقه دارند و بالاخره سر و یا دم هریک در افغانستان به تلاقی می رسد، دعوت و سفر این همه مقام دولت افغانستان به این کشور های می تواند ناگفتنی های بسیاری در پی داشته باشد.
مهم این است که که این مقام ها چقدر درایت دارند تا قادر به بهره برداری از روابط و تضا د میان کشور های منطقه شوند، چیزیکه طی چند سال گذشته به مشاهده نرسیده و عوض اینکه این مقام ها از نیاز کشور های منطقه نسبت به افغانستان سود برده باشند، بیشتر کشور شان را قربانی منافع آنها کرده و با گرفتن وعده های سرخرمنی ، افغانستان را هرچه بیشتر در باتلاق تضاد ها و اختلافات آنها فرو برده که موازی با آن بوی خون و آتش در افغانستان رو زتا روز بیشتر شده است.
