|
کابل فردا آفتابی
قندهار فردا ابر پراکنده
هرات فردا آفتابی
مزارشريف فردا نا معلوم
غزنی فردا ابر پراکنده
جلال آباد فردا احتمال بارندگی
باميان فردا احتمال بارندگی
زرنج فردا آفتابی
ميمنه فردا احتمال بارندگی
مهمترین برنامه ها
تازه ها:
کليد گروپ
پاکستان و تداوم سیاست غیرشفاف
تهيه شده توسط کلیدپنجشنبه 29 جدي 1390 ساعت 10:37
رسانه های جمعی در دو روز گذشته خبر دادند که دولت پاکستان نسبت به عملیات طیاره های بدون سرنشین در آن کشور هشدار داده است. بر اساس گزارش منابع خبری، مقام های دولت پاکستان گفته اند، پس از این پرواز طیاره های بدون سرنشین امریکایی، تجاوز به خاک این کشور تلقی شده و این طیاره ها سرنگون خواهند شد. این شدید ترین نوع هشدار به ایالات متحده امریکا در خصوص اجرای عملیات توسط طیاره های بدون سرنشین در قلمرو پاکستان می باشد. این هشدار شدید نشان می دهد که پاکستان سر سازش ناپذیری در برابر ایالات متحده امریکا در پیش گرفته است. اینکه این وضعیت چه عواقبی می تواند به دنبال داشته باشد در آینده معلوم خواهد شد.
پاکستان در دوره جنرال پرویز مشرف در سال 2001 میلادی اعلام کرد که در صف اتحاد جهانی علیه تروریزم قرار می گیرد. این کشور بر مبنای همین اعلام مشارکت در مبارزه جهانی علیه تروریزم امتیازات مالی و سیاسی کلان و عمده ای را از کشورهای غربی به خصوص امریکا و انگلستان به دست آورد. اما در عمل دیده شد که اسلام آباد نمی خواهد با شدت و حدت در این مبارزه سهم بگیرد. زیرا علیرغم انتقادات شدیدی که از سوی دولت افغانستان، تحلیلگران سیاسی و ایالات متحده امریکا در خصوص پناه دادن به عوامل نا امنی در افغانستان از این کشور صورت می گرفت، سیاست این کشور در رابطه به افغانستان تغییر نکرد.
حال که پاکستان در رابطه به عملیات طیاره های بدون سرنشین امریکایی در مناطق شمالی این کشور هشدار می دهد، نشان دهنده رویکرد جدید پاکستان در مبارزه با عوامل نا امنی در منطقه می باشد. اخیرا حنا ربانی کهر وزیر خارجه دولت پاکستان هشدار داده است که پرواز طیاره های بدون سرنشین امریکایی برای تعقیب افراد همسو با القاعده و طالبان در خاک این کشور نقض حاکمیت این کشور به حساب می آید. این موضع گیری از سوی وزیر خارجه پاکستان نوعی انعطاف از سوی اسلام آباد نسبت به طالبان و القاعده محسوب می شود.
جالب این است که پرواز طیاره های بدون سرنشین امریکایی از سوی پاکستان به عنوان خط سرخ اعلام شده است. در خبرهای مربوط به هشدار وزیر خارجه پاکستان آمده است که حنا ربانی کهر در گفتگوی تلیفونی با هیلاری کلینتون وزیر خارجه امریکا گفته است که خطوط قرمز پاکستان، توسط طیاره های بدون سرنشین امریکایی نقض می شوند و این کشور حق دارد برای حفظ مرزهایش اقدام کند. این لحن می تواند نوعی هشدار جدی از سوی پاکستان برای ایالات متحده امریکا تلقی شود. از سوی دیگر این لحن می تواند نشان دهنده حمایت آشکار پاکستان از اعضای گروه هایی باشد که با پناه گرفتن در خاک آن کشور دست به گسترش نا امنی در افغانستان می زنند. این موضع گیری دقیقا بر خلاف آن ادعایی است که در رابطه به مبارزه علیه دهشت افگنی از سوی جنرال پرویز مشرف رئیس جمهور وقت پاکستان در سال 2001 اعلام شده بود و هم آصف علی زرداری و سید یوسف رضا گیلانی خود را متعهد به آن خوانده بودند.
البته بر اساس گزارشهای منتشر شده در رسانه ها وزیر خارجه امریکا نیز به وزیر خارجه پاکستان جواب قاطع داده است. گفته شده است که هیلاری کلینتون در این تماس، به حنا ربانی کهر وزیر خارجه پاکستان گفته است که خطوط قرمز اداره اوباما تروریزم است و برای مبارزه با آن، این کشور حق دارد برهرکس و هر نقطه که تهدید کننده منافع امریکاست، حمله کند.
در گزارشها به نقل از منابع خبری بین المللی آمده است که مقام های امریکایی گفته اند که این گفتگوی تلیفونی، شدید ترین گفتگویی است که میان این دو مقام امریکایی صورت گرفته است. به نظر می رسد این گفتگوهای شدید برخی از تبعات تغییر رویکرد دو کشور نسبت به یکدیگر می باشد. این رویکرد مبتنی بر تنش میان امریکا و پاکستان بعد از آن به وجود آمد که طیاره های بدون سرنشین امریکایی، یک پوسته سرحدی پاکستان را در مرز با افغانستان هدف قرارداد که در نتیجه آن 24 نظامی پاکستانی کشته شدند. این حادثه سبب شد تا پاکستان اعلام کند که در روابط خود با ایالات متحده امریکا تجدید نظر خواهد کرد. در پی آن پاکستان در کنار اینکه مسیر ترانزیتی موترهای اکمالاتی ناتو به افغانستان را مسدود اعلام کرد، از امریکا خواست تا پایگاه هوایی شمسی در ایالت بلوچستان پاکستان را تخلیه کند.
این تنش ها و گفتگوهای شدید در واقع برخی از تبعات سیاست غیرشفاف پاکستان در خصوص مبارزه با گروه های تندرو عامل نا امنی در منطقه از جمله افغانستان می باشد. بسیاری از کارشناسان به این باورند که اگر پاکستان به نحو صادقانه ای در راستای تامین ثبات سیاسی در افغانستان سهم می گرفت، افغانستان در دوره زمانی ده ساله از سال 2001 تا 2011 به ثبات نسبتی و حتی قابل ملاحظه ای امنیتی دست پیدا می کرد. اگر دولت پاکستان نسبت به افغانستان همکاری صادقانه می داشت و از مخالفان دولت افغانستان حمایت نمی کرد و گروه های تحت نفوذ خود را به صلح تشویق می کرد، امروزه در داخل نیز با مشکلات عدیده ای مواجه نمی شد. هم اکنون دیده می شود که کج رفتاری سیاسی سیاستمداران حاکم بر پاکستان باعث گردیده است تا تنش ها میان نظامیان و حکومت ملکی در اسلام آباد نیز به اوج خود برسد.
