|
کابل فردا آفتابی
قندهار فردا ابر پراکنده
هرات فردا آفتابی
مزارشريف فردا نا معلوم
غزنی فردا ابر پراکنده
جلال آباد فردا احتمال بارندگی
باميان فردا احتمال بارندگی
زرنج فردا آفتابی
ميمنه فردا احتمال بارندگی
مهمترین برنامه ها
تازه ها:
کليد گروپ
قتل و تحقیر اطفال، جنایت نابخشودنی
تهيه شده توسط تحلیل مرسليكشنبه 09 دلو 1390 ساعت 12:03
هیچ قشری از جامعه به اندازۀ اطفال، در شرایط ناامن کنونی ضربه پذیر نیستند. برای کودکان افغان کسی رحم نمی کند و هرکس به اندازۀ توان و قدرت خود به آنان ظلم می کنند، آنان را می کشند و از قاتلان شان هم بازخواستی صورت نمی گیرد.
در کل کودکان آسیب پذیرترین قشر جامعه و نخستین کسانی هستند که در معرض هجوم مستقیم انواع درگیری ها، فشارها و مشکلات ناشی از زندگی بزرگ ترها قرار می گیرند و آن را تحمل می کنند.
میلیون ها کودک در سراسر جهان به خاطر بی سرپرستی، آواره گی های ناشی از جنگ و بلاهای طبیعی، تغذیه نامناسب، آلودگی به انواع بیماری های خطرناک، اعتیاد والدین و مشکلات ناشی از طلاق، یا در شرایط دشواری به سر می برند یا در چنگال افراد پلید مورد سوءاستفاده هایی چون توزیع مواد مخدر، سوءاستفاده جنسی و کار اجباری قرار می گیرند و به تعبیر بهتر، حقوق آنها نقض می شود.
هفته گذشته شاهد نشر خبر تکاندهنده ای از رسانه های خارجی بودیم که در آن عساکر بریتانوی نیروهای آیساف در افغانستان، دختر و پسر خوردسالی را مجبور به لمس اعضای بدن شان نموده اند. این سربازان از جریان این عمل ننگین خود، فلمبرداری کرده و ویدیوی آن را برای دیگر عساکر نیز نمایش می دهند.
این در حالیست که دو هفته قبل نیز در سایت یوتیوپ، ویدیوئی به نشر رسید که در آن چهار عسکر امریکائی بر اجساد طالبانی که بدست شان کشته شده، ادرار می کنند و سرباز دیگر امریکائی از آنان فلمبرداری می نمایند.
این همه کشتن توهین و تحقیر آن هم از جانب کسانی که خود را مدافع حقوق بشر می دانند و روی اصول و قوانینی جهت همکاری در چوکات نیروهای مدافع صلح به کشور ما آمده اند واقعاً دردناک، و خلاف اصول و قوانین بشری و بین المللی می باشد. بدتر از همه این که آنان به اطفال بی گناه هم رحم نمی کنند، در حالیکه در کشورهایشان داد از حقوق بشر به خصوص اطفال زده می شود.
البته چگونگی نقض حقوق کودکان، در نقاط مختلف جهان متفاوت است. در کشورهای در حال توسعه، کودکان، بیشتر با فقر و پی آمدهای ناشی از آن مانند سوءتغذیه، کمبود امکانات صحی، و تحصیلی درگیرند. در حالی که در کشورهای توسعه یافته، مشکلات اخلاقی و ضعف بنیاد خانواده گریبان گیر کودکان است.
اما در کشور ما علاوه بر نقض حقوق اولیه کودکان و محرومیت از درس و تحصیل در مناطق آسیب پذیر؛ هزاران کودک دیگر افغان در اثر فقر و بدبختی، جبراً از فراگیری درس محروم شده و برای اینکه به خانواده نانی پیدا کنند، از بام تا شام در شهرهای بزرگ، چون شهر کابل به کارهای شاقه اي چون پلاستیک فروشی، کارت موبایل فروشی، گدایی، بوت پالشی و غیره رو آورده و برخی دیگر، به تن فروشی و خلاف های دیگر پرداخته و بخش بزرگی از نسلی که فردا باید ستون های آبادانی کشور را به دوش بکشند، این چنین در گرداب بدبختی و تیره روزی گیر مانده اند؛ زیرا پدران برخی از این کودکان یا کشته شده، یا به اعتیاد رو آورده و یا به بیرون از کشور فرار کرده و سالهاست که از آنان خبری نیست. درد آورتر از همه اینکه در کشور بیش از 60 هزار کودک به اعتیاد رو آورده و این گراف، روزبه روز افزایش می یابد و هیچ نشانه ای از جلوگیری و نجات این کودکان معصوم، به چشم نمی خورد.
کودکان، بخشی از جامعۀ ما هستند؛ بخشی که امید فردای این مرز و بوم هستند تا سکان پیشرفت و آبادانی را به دست گیرند و در برابر ظلم و بدبختی، با بدن های توانا و مغزهای آگاه بجنگند و راه پیروزی افغانستان ستم کشیده را به سوی افق های پیروزی و بهروزی باز نمایند. به این خاطر اولین پرسشی که مطرح می گردد این است که آیا کسی به زندگی و نجات کودکان از گرداب های خطرناکی که امروز پیش روی شان قرار دارد، توجه می کند؟
جنرال مک کریستال فرمانده پیشین نیروهای ناتو و ائتلاف در افغانستان، تاکید داشت که باید از قتل غیر نظامیان جلوگیری شود که کودکان جزئی از این غیرنظامیان اند؛ اما در عمل دیده شد که زنان و کودکان در جریان درگیری ها، بازهم نامصئون هستند و قتل غیرنظامیان به خصوص اطفال در عملیات های مختلف، این را نشان داد که تا زمانی می توان از این قتل ها، توهین ها و تحقیرها جلوگیری کرد که هر دو طرف، اصالت شان را در قبال حفظ جان افراد ملکی، خصوصاً کودکان درک کنند، زیرا کودکان آینده سازان کشور، آسیب پذیرترین قشر جامعه هستند و به آنان باید توجه جدی صورت گیرد تا از گزند زمانه در امان بمانند.
