|
کابل فردا آفتابی
قندهار فردا آفتابی
هرات فردا آفتابی
مزارشريف فردا آفتابی
غزنی فردا احتمال بارندگی
جلال آباد فردا ابر پراکنده
باميان فردا آفتابی
زرنج فردا آفتابی
ميمنه فردا آفتابی
مهمترین برنامه ها
کليد گروپ
تداوی افغان ها در هند و پیامدهای اقتصادی
تهيه شده توسط احمد ضياء انتظاريكشنبه 01 حوت 1389 ساعت 14:36
علي رغم ادعاها، در خصوص پيشرفت هاي بوجود آمده در عرصهء صحي، تنها 60 درصد مردم به مراکزصحی دسترسی داشته و عدهء زيادي نيز جهت تداوي به خارج از كشور مي روند.
كشورهاي هند و پاكستان به لحاظ همجواري با افغانستان، بيشترين مراجعان افغان را براي تداوي پذيرا مي شوند و اين اين افراد با مشكلات بسياري نيز در اين كشورها مواجه مي شوند. در اين ميان، هندوستان به دليل داشتن شفاخانه هاي مجهز، توانسته بيشترين متقاضیان افغان را جذب شفاخانه هاي خود نمايد. بر اساس معلومات سفارت هند درکابل، روزانه دست کم 280 ویزهء هند، برای افغان ها صادر می شود که از اين جمله 140 مورد آن ویزهء صحی است که براي تداوي مریض ها صادر می شود.
مسئولان طرازه اول كشوري، به رغم اعتراف به اين مشكل؛ تاکنون نتوانسته اند؛ زمينهء مناسبي را در داخل كشور فراهم نمايند؛ تا اين مريضان براي تداوي امراض شان به خارج از كشور عزيمت ننمايند.
رئيس جمهور كرزي در مراسم افتتاحيهء پارلمان از نبود ظرفيت هاي طبي در داخل كشور ياد آور شد و تصریح کرد که هم اكنون بيش از سه هزار مريض افغان در هند براي تداوي رفته اند. رئيس جمهور بدون اين كه به كارهاي انجام شده يا اقدام هاي كارسازانه اشاره كند، راه حل اين معضل را بلند بردن ظرفيت هاي آموزش در بخش تحصيلات عالي طبي دانست.
بيشتر كساني كه براي تداوي مرض شان به هند عزيمت مي كنند، از نبود امكانات و عدم احساس مسئوليت داكتران در داخل كشور شكايت دارند. آنان براين باور اند که اگر امكان تداوي بعضي از مريض ها در داخل كشور فراهم باشد، گاهي اوقات سهل انگاري داكتران باعث مرگ مريض مي شود.
محمد نعیم 50 ساله که جهت دريافت ویزه هند به یکی ازشرکت های خصوصی مراجعه نموده می گوید:" داکتران درداخل کشور قادر به تداوی وی نشده اند." وي بنا به تشخيص داكتران داخلي به "دیسک" كمر دچار است مي گويد: "من تقريبا دو يا دو نيم سال مي شود كه ديكس كمر دارم. پاهايم درد مي كنند و يك دفعه يي دو انگشت پاهايم فلج مي شوند. نسخه ها و عكس هايم موجود اند. اين جا داكتران نمي فهمند. من در حدود 116 پيچكاري پني سيلين دو ملیونه زرق شدم و داكتران تكليفم را افگار( آسیب دیدگی درونی) تشخيص داده بودند. بعضي از داكتران هم گفته اند كه دیسک كمر دارم. طبيبان محلي نيز كمرم را داغ مانده اند و اين درد ناشي از مرض عرق النساء است. خلاصه در افغانستان به نتيجه نرسيدم و تصميم گرفتم به هندوستان بروم."
محمدنعيم، از بي توجهي و عدم احساس مسئولیت داكتران در داخل كشور گله مند است. او، ضمن يادآوري اين مشكل به يك مورد تلخ و خنده دار از عدم احساس مسؤليت يك داكتر اشاره مي كند. وي مي گويد: " حادثهء بر من گذشت كه داكترصاحب در كلينيك محلي ولسوالي جاغوري مشغول تماشاي فلم "تولسي" بود و نواسه ام جان داد." اين مريض که خود عازم هند است و از نبود امكانات تداوي در داخل كشور به ستوه آمده مي افزايد: " آدم چه كار كند. به چه كسي مشكل خود را باز گويد."
محمد نعیم، تنها کسی نیست که با چنین مشکلی مواجه شده است؛ بلکه ده ها تن دیگر نیز ازاین وضع رنج برده و با دشواري هاي بسياري مواجه اند.
حاجي محمد عسكر، باشنده لايت كابل می خواهد به خاطر تداوي اش به هند سفر کند، وی از نبود امكانات درماني در داخل كشور شكايت دارد و از عدم اطمينان بر تشخيص و تداوي در داخل كشور سخن گفت.
تداوي اين مريض ها در هند نيز به سادگي صورت نمي پذيرد. پول گزافي از آنان در شفاخانه های هند مصرف مي شود و در بعضي موارد هم نتيجهء مطلوب به دست نمي آيد. مشکل دیگر نبود ترجمان هاي رسمي در شفاخانه هاي هند مي است. ترجمان هاي كه جهت راهنمايي آنان استخدام مي شوند، علاوه بر اخذ پول هاي گزاف و بي مورد با صداقت كامل كاري را كه به آنان واگذار شده انجام نمي دهند.
بیماران افغان در هند، ضمن بر شمردن مشکلات فرا روي شان در این کشور می گویند:"ترجمان های افغان در هند پول بیشتری را از مریض و مریض دار مطالبه می کنند".
فريد، از كساني است كه از نزديك شاهد مشكلات كساني بوده كه براي تداوي مريض خويش به هند رفته بودند. وي مي گويد: "زماني اين افراد از طياره به ميدان هوايي بين المللي دهلي پايين مي شوند، چيزي را نمي فهمند و ترجمان نيز همراه خويش ندارند. لذا با مشكلات زيادي مواجه مي شوند. حتا كسي گفت كه من براي اينكه از تلفن يك فرد ديگر با كسي كه قرار بود برايم ترجمان بگيرد، يك دقيقه صحبت كردم و در مقابل آن يك هزار روپيه هندي پرداخت كردم."
به گفتهء وي :" شماری از اين ترجمان ها روزانه و يا ساعتي كار مي كنند كه روزانه سه صد تا يك هزار روپيه از بیماران مي گيرند. تعدادي از اين ترجمان ها نيز مريض ها را براي انجام تست هاي طبي به بيرون از شفاخانه برده و به بهانهء پول تست هاي طبي بي موجب از آنان پول مي گيرند."
مسئولان شفاخانه، نيز برخورد مسئولانه با اين مريض ها ندارند. آنان بدون در نظرداشت وظيفهء وجداني و انساني خويش پول هاي گزاف را از نزد مريض ها و مريض داران می گیرند.
با آنکه مقامات وزارت صحت عامه، بار ها از انكشاف و پيشرفت خدمات صحی در کشور سخن گفته اند، اما مشكلات موجود نشان مي دهد؛ تا رسيدن به مرحلهء خودكفايي در عرصهء صحي، مسير طولاني و دشوار در پيش رو است.
اگرچه مقامات وزارت صحت عامه، ازاین مشکل چشم پوشی نمی کنند؛ اما می گویند که فعلاً موضوع طبابت به یک مسئله توریزم طبي در جهان مبدل شده که درافغانستان نيز علاقمند آن زیاد مي باشند.
محمد کارگراوغلی، سخنگوی وزارت صحت عامه درمصاحبه با رادیو کلید گفت: "وزارت صحت عامه تصمیم دارد، چند شفاخانه را با سیستم پیشرفته ومجهز ایجاد نماید؛ تا دیگر نیاز نشود که مردم جهت تداوی به کشورهای خارجي بروند".
وي مي گويد: "وزارت صحت عامه در نظر دارد، شفاخانه جمهوريت را؛ مانند شفاخانه "ميكس هند" مجهز بسازد. وزارت صحت عامه مطمئن است كه جلو تمام مريضاني را كه براي تداوي مي روند گرفته نمي تواند؛ چرا كه امروزه در تمام جهان مسئله ميديكال توريزم (سياحت طبي) مطرح است، در كشورهاي پيشرفته نيز اين مسئله وجود دارد. اما با ايجاد شفاخانه هاي مجهز تا حدودي جلو اين مشكل گرفته خواهد شد."
نبود دواهاي با کیفیت مشکل دیگری است که مریض ها را وا می دارند، جهت تداوی به کشورهای خارجي سفر کنند.
سخنگوی وزارت صحت عامه، با تایید این مشکل می گوید :" بازبودن مرزها باعث ورود ادویهء بی کیفیت در داخل کشور گردیده است".
به گفتهء كارگر اوغلی، نبود بودجهء کافی، در بخش صحت، سبب گردیده؛ تا خدمات صحی درست عرضه نشود. وي خدمات رايگان صحي را در مقايسه با امكانات اندك اين وزارت مشكل ساز پنداشته و كار وزارت صحت عامه را در شرايط موجود رضايت بخش مي داند.
اين مقام مسئول مي افزايد:" درقانون اساسي افغانستان آمده است كه خدمات صحي رايگان است. ما در برابر سي مليون افغان خدمات رايگان عرضه می کنیم. كمبود بودجه و خدمات رايگان براي ما يك چالش است."
سخنگوي وزارت صحت عامه، كار كنوني اين نهاد را وابسته به كمك هاي خارجي و مساعدت كشورهاي كمك كننده مي داند. او تصریح می کند که وزارت صحت عامه با همكاري شركاي صحي دستاوردهايي در زمينه كاهش مرگ و مير اطفال داشته است. این مقام وزارت صحت، با ابراز نگرانی از این وابستگی می گوید:" اگر روزي همكاري اين شركا قطع شود، ما در عرصهء صحي با يك بحران مواجه خواهيم شد."
درحالی مقام های وزارت صحت عامه، کمبود بودجه را دلیل پایین بودن کیفیت خدمات صحی درکشور بیان می کنند که بخش مهمي از کمک های جامعهء جهانی به امورصحي اختصاص یافته است.
داكتر محمد عالمي، تداوی مریضان را در داخل کشور، به نفع اقتصاد مردم، می داند و از دولت می خواهد که برای عرضهء خدمات صحی با کیفیت تلاش کنند.
با این حال، برخی ازآگاهان امور، رفتن افغان ها را به خارج از کشور، برای اقتصاد ضعیف کشور، نگران کننده می خوانند و تاکید می کنند که باید دولت زمینهء تداوی بیماران را در داخل کشور هموار سازد.
مسئولان صحي و ساير نهادهای مربوط، نیز وظیفه دارند که خدمات صحي را بهتر ساخته و زمينهء تداوي مريض ها را در داخل كشور فراهم سازند.
