|
کابل فردا آفتابی
قندهار فردا آفتابی
هرات فردا آفتابی
مزارشريف فردا آفتابی
غزنی فردا احتمال بارندگی
جلال آباد فردا ابر پراکنده
باميان فردا آفتابی
زرنج فردا آفتابی
ميمنه فردا آفتابی
مهمترین برنامه ها
کليد گروپ
گام نخست برای ترویج رگبی در افغانستان
تهيه شده توسط فرید هادیشنبه 07 جوزا 1390 ساعت 15:13
از اینکه ورزش رگبی در کشور ما چندان معمول و شناخته شده نیست، در آغاز باید گفت که رگبی ورزش گروهی است که در زمین چمن (مشابه زمین فوتبال)، با یک توپ شبیه به تخم مرغ به وزن 250 تا 460 گرام بازی میشود.
این ورزش در برخی کشورها "فوتبال" هم نامیده میشود. به ویژه در کشورهایی که فوتبال محبوبیت چندانی ندارد و ساکر (Soccer) نامیده میشود. مسابقات رگبی در دو نیمه ۴۰ دقیقه ای برگزار میشود. بین دو نیمه زمان استراحت ۱۰ دقیقهای وجود دارد. مسابقات ردههای سنی زیر ۱۹ سال و پایین تر در ۷۰ دقیقه برگزار میشود.
هدف مسابقه رگبی کسب امتیاز گرفتن از تیم حریف است که به دو روش انجام میشود:
1. ترای: بر زمین گذاشتن توپ در محوطه دروازه حریف یک "ترای" محسوب شده و ۵ امتیاز دارد.
2. گول: گذراندن توپ با ضربه پا از بین دو تیرک عمودی و بالای تیرک افقی دروازه حریف که به سه روش انجام میپذیرد.
3. پنالتی: یک ضربه ایستگاهی که در صورت خطای بازیکنان تیم حریف زده میشود. ۳ امتیاز دارد.
4. جایزه: پس از به ثمر رساندن ترای، یک ضربه ایستگاهی به تیم جایزه داده میشود. گول کردن این توپ ۲ امتیاز دارد.
زمین مسابقه بایستی حداکثر ۱۰۰ متر طول و ۷۰ متر عرض داشته باشد. محوطه گول؛ یعنی زمین آن سوی خط عرضی هم حداقل ۱۰ و حداکثر ۲۲ متر باید ادامه پیدا کند. تیرهای دروازه در مرکز محوطه گول حریف قرار می گیرند و ۵٫۶ متر از هم فاصله و تیرک افقی در ارتفاع ۳ متری آنها قرار می گیرد. ارتفاع تیرک های عمودی بایستی بیش از ۴٫۳ متر باشد و به این ترتیب دروازه شکل H پیدا می کند.
تاریخچه پیدایش مسابقات رسمی رگبی به نخستین بازی بینالمللی این ورزش برمیگردد که در شهر ادینبورگ در اسکاتلند در ۱۸۸۰ میان چهار کشور از مستعمرات انگلستان برگزار شد و فرانسه هم در دهه ۱۹۰۰ به مسابقات اضافه شد که عنوان مسابقات "پنج ملیتی"پدید آمد. اما در افغانستان هم نخستین دورهء آموزشی ورزش رگبى و گزينش استعدادهاى اين رشته، در کابل آغاز شد. اين دورۀ آموزشى ورش رگبی به هدف آشنايى علاقمندان رگبى، از امروز سر از 31 ثور آغاز و براى يک هفته در ستديوم ورزشى کابل، ادامه دارد.
البته در اين دورهء آموزشى،٣٠ تا ٣٥ نفر از علاقمندان اشتراک دارندو زير نظر يک استاد هندى افغانى الاصل، آموزش خواهند دید که بعد از سپرى شدن اين دورۀ آموزشى، دوره هاى مشابه سه روزه در ولايات ننگرهار و هرات نيز برگزار گردد. در پايان این دورۀ آموزشى، ٢٥ ورزشکار با استعداد در رشته رگبی، براى يک دورۀ آموزشى پيشرفته تر، براى يکماه به هندوستان خواهند رفت.
گفتنی است که بيشتر قوانين رگبى، شباهت نزديک به ورزش فوتبال دارد با اين تفاوت که فوتبال با "پا" اما رگبى با "دست" بازى ميشود. ميدان اين ورزش ١٠٠ متر طول و ٥٠ متر عرض داشته و گول هاى آن، با فاصلۀ سه متر در دوطرف ميدان قرار دارد؛ توپ رگبى، بيضوى شکل بوده و ٢٥٠ گرام وزن دارد.
رقابتهای بازی رگبى به دو نوع برگزار ميشود؛ يکنوع آن، دو تيم هفت نفره در دو تايم ١٤ دقيقه اى بازى ميکنند؛ نوع دوم، دو تيم ١٥ نفره در دو تايم ٣٠ تا ٤٠ دقيقه اى با هم مسابقه ميدهند.
ظفر خان جوان ٢٥ ساله افغان که پدر و مادرش باشندۀ اصلى ولايت پکتيا بوده و خودش در هند به دنيا آمده، از هشت سال بدينسو در اين رشته فعاليت داشته و اکنون به عنوان مربى ورزش رگبی، به افغانستان آمده است. وى جوانان افغانستان را بااستعداد و توانمند دانسته به پژواک گفت: "جوانهايى را که من ديدم و با آنها کار ميکنم، قوۀ فزيکى و سرعت خوب دارند که اين يک پاينت مثبت براى بازيکنان اين رشته، به حساب مى آيد."
محمد و ثيق جوان ٢٠ ساله که علاقمند ورزش رگبی است، مدت دو سال در رشتۀ بوکس فعاليت داشته و به دليل علاقمندى که داشت به رشتۀ رگبى روى آورده است، وی ميخواهد با تلاش و پشتکار، عضويت تيم ملى را نیز کسب نمايد. محمد وثیق بازى رگبى را، از طريق تلويزيون ها مشاهده کرده و نظر به جذبه آن، علاقه گرفته که به جاى بوکس، به بازى رگبى رو آورد.
براساس معلومات سکرترجنرال فدراسيون رگبى، اين رشته نخست در نيوزيلند رايج گردید، ولی اکنون تبديل به رشتۀ بينالمللى گرديده و در بيش از ١٠٠ کشور جهان رايج شده است.
